Links: elke wandeling een fysiek gevecht. Rechts: dezelfde vrouw, dezelfde hond, een paar weken later.
Het was een natte ochtend in maart toen Sanne (44) languit op straat lag, de riem nog om haar pols gewikkeld. Haar labrador Boef stond naast haar, kwispelend, alsof er niets aan de hand was. "Een buurman hielp me overeind en vroeg of het wel ging", vertelt Sanne. "Op dat moment dacht ik: zo kan het niet langer."
"Boef trok zo hard aan de riem dat ik mijn evenwicht verloor", herinnert ze zich. "Ik had schrammen op mijn knie en mijn schouder deed dagenlang pijn. En dat terwijl ik gewoon een ontspannen ochtendwandeling wilde maken."
Wat Sanne toen niet wist: ze stond er niet alleen in. Heel veel hondenbaasjes herkennen dit gevoel, dag in dag uit dezelfde strijd, en velen vragen zich in stilte af of ze wel de juiste eigenaar zijn.
Sanne had Boef als pup gekregen. In het begin ging het prima. Maar hoe groter en sterker hij werd, hoe harder hij trok. Wat een klein irritatiepunt leek, werd al snel iets waar ze tegenop zag.
"Ik heb echt van alles geprobeerd", zegt ze. "Een halsband, twee verschillende tuigjes tussen de 20 en 40 euro, en zelfs een paar privelessen bij een hondentrainer. Niets hield stand zodra we weer buiten waren en Boef een fietser of een andere hond zag."
Maar het vervelendst waren niet de mislukte pogingen of het uitgegeven geld. Het was het gevoel dat ze iets fundamenteel verkeerd deed.
"Ik zag de blikken van andere baasjes in het park als Boef weer voorop trok. Ik hoorde de opmerkingen. En Boef voelde mijn spanning natuurlijk feilloos aan. Onze wandelingen waren geen ontspanning meer, voor geen van ons beiden."
De lichamelijke gevolgen kwamen sluipend. Eerst wat schouderpijn, daarna kneuzingen na een val. Ze begon bepaalde routes te mijden. "Grote honden tegenkomen? Liever niet. Ik was bang dat hij me weer omver zou trekken."
Op een gegeven moment overwoog ze serieus om hulp te zoeken bij een gedragstherapeut voor honden. "Ik hield ontzettend veel van Boef, maar ik was op. Ik wist gewoon niet meer wat ik nog moest proberen."
Het was tijdens een wandeling in het park dat Sanne haar vriendin Lotte tegenkwam, met haar golden retriever Fikkie aan de lijn. Er was iets anders.
"Fikkie liep volkomen ontspannen naast haar. Geen strakke riem, geen getrek. Terwijl Fikkie een paar maanden eerder precies zo'n trekker was als Boef", vertelt Sanne. "Ik moest gewoon vragen wat er veranderd was."
Lotte vertelde haar over een tuig met een clip op de borst in plaats van op de rug, dat hondentrainers en dierenartsen aanraden vanwege hoe het de trekkracht omleidt. De PullStop.
Sanne was sceptisch. "Ik had al zoveel geld uitgegeven aan tuigjes die niets deden. Maar ik was ook wanhopig genoeg om het nog een keer te proberen."
Wat Sanne toen nog niet wist: de meeste standaardtuigjes hebben een clip op de rug. En daar zit het probleem. Zodra er van achteren druk op de riem komt, activeert dat bij een hond de zogenoemde oppositiereflex: een aangeboren instinct om automatisch de andere kant op te trekken.
Dat is geen kwestie van koppigheid of dominantie. Het is pure biologie. Zolang een tuig tegen die reflex in werkt, blijft een hond trekken, hoeveel training je ook doet.
Een halsband is geen alternatief. Bij een hond die daartegen aan blijft trekken, kan dat op termijn schade toebrengen aan de luchtpijp en de halswervels.
De PullStop werkt met de natuur van de hond in plaats van ertegen. De clip zit vooraan, op de borst. Trekt de hond, dan wordt hij zachtjes opzij en terug richting het baasje gedraaid, in plaats van dat de druk hem juist verder naar voren duwt. Geen oppositiereflex, geen fysiek gevecht. Het tuig is bovendien mede getest met dierenartsen en hondentrainers, en vraagt geen wekenlange training: het is simpelweg biomechanica die voor je werkt.
Sanne bestelde de PullStop en was zenuwachtig toen hij aankwam. "Wat als het weer niets uithaalt?" Het omdoen ging verrassend eenvoudig, geen ingewikkelde gespen. Boef stond er rustig bij.
Toen gingen ze naar buiten. Boef deed eerst wat hij altijd deed: hij trok. "Maar toen gebeurde er iets geks", vertelt Sanne. "Hij draaide vanzelf een beetje opzij, stopte even en keek me aan. Alsof hij dacht: wat gebeurt hier?"
Na een paar minuten merkte ze dat haar schouder ontspande en haar hand de riem losjes vasthield. "Geen getrek meer. Boef leek zelf ook rustiger. Alsof hij eindelijk begreep wat ik van hem vroeg."
Na een week waren de wandelingen niet meer te herkennen. "Ik kon weer gewoon de stad in, andere honden tegenkomen zonder in paniek te raken. Toen ik Boef op een ochtend rustig naast me zag meelopen, voelde het alsof we onze band terug hadden."
Nu, een paar maanden later, wandelen Sanne en Boef weer dagelijks zonder stress. "Ik krijg complimenten van andere baasjes in het park. En dan zeg ik altijd: het is geen training geweest. Het was gewoon het juiste tuig."
Sanne staat niet alleen. Op onze eigen site staat de PullStop op 4,8/5 (214 beoordelingen), en de verhalen lijken vaak op elkaar.
Wandelen is weer leuk
"Onze labrador trok altijd. Ik had pijn aan mijn schouder na elke wandeling. Met de PullStop binnen twee wandelingen kalm. Geen getrek meer, kan eindelijk weer normaal lopen."
Zelfs onze husky
"Husky's zijn beruchte trekkers. Na drie dagen consequent de PullStop gebruiken trekt hij merkbaar minder. Niet perfect, maar wel enorm verbeterd."
Geen gehoest meer
"Onze mopshond had altijd last van zijn luchtpijp door trekken aan zijn halsband. Met het tuigje zit de druk op de borst. Geen hoest meer na wandelingen."
"Als ik een ding heb geleerd: wachten maakt het niet beter. Hoe langer je hond met het verkeerde tuig loopt, hoe meer hij gewend raakt aan het trekken, en hoe meer het je lichaam en jullie band kost."
Voor wie is dit niet bedoeld?
Je loopt geen enkel risico: met de 30 dagen geld-terug-garantie heb je een volle maand om de PullStop rustig te testen. Merk je geen verschil, stuur hem gewoon terug.
»» Bekijk de PullStopSanne zei aan het eind van ons gesprek: "Ik wou dat ik dit eerder had geweten. Niemand zou zo lang moeten worstelen als wij deden." Daar sluit ik me graag bij aan.
Ik wens jou en je hond binnenkort net zulke ontspannen wandelingen toe.
Groet,
Eva